Jacie-Lyn deelt haar persoonlijke ervaring met She-Alert
Het doel van onze blog is altijd geweest om échte verhalen te delen, verhalen die bewustwording brengen en kracht geven.
Onlangs ontvingen we een e-mail van Jacie-Lyn. Ze nam contact met ons op om haar ervaring met de She-Alert te delen.
Haar verhaal raakte ons diep.
Het herinnert ons eraan waarom we doen wat we doen: vrouwen informeren, beschermen en verbinden.
Vandaag wil Jacie-Lyn iets met jou delen, om te laten zien hoe je kunt reageren en wat je kunt doen als je jezelf in een vergelijkbare situatie bevindt.
Kun je iets vertellen over jezelf en je werk in de zorg?
Jacie-Lyn:
Ik werk al bijna twaalf jaar in de ouderenzorg, zorg zit echt in mijn hart.
Geen dag is hetzelfde. Het is zwaar, ja, maar het geeft me ook voldoening.
De kleine momenten maken het bijzonder: een glimlach, een dankjewel, het gevoel dat je écht iets doet.
Daar doe ik het voor.
Hoe ervaar je je nachtdiensten?
Jacie-Lyn:
Nachtdiensten horen erbij. Meestal vind ik ze niet erg.
Vaak vertrek ik als het nog donker is, vooral in de winter.
Ik fiets dan naar huis, meestal rustig, met mijn gedachten nog half bij mijn werk.
Maar de laatste jaren merk ik dat ik me minder op mijn gemak voel.
Ik woon maar een paar kilometer van de plek waar vorig jaar een vrouw van mijn leeftijd is aangevallen.
Sinds dat gebeurd is, spookt er iets in mijn achterhoofd.
Dat wás of-gevoel.
Wat als ik daar was geweest? Wat als het mij was overkomen?
Hoe kwam de She-Alert in je leven?
Jacie-Lyn:
Ik kreeg mijn She-Alert als een Sinterklaascadeautje van een collega.
Eerlijk gezegd dacht ik eerst: lief, maar ik zal het vast niet nodig hebben.
Tot die ene avond.
Ik fietste naar huis. Het was donker en stil.
Eerst dacht ik dat ik het me verbeeldde, maar de voetstappen kwamen steeds dichterbij.
Ik draaide me om en zag een man. Zijn blik voelde niet goed.
Mijn hart sloeg over.
Toen dacht ik aan dat kleine apparaatje aan mijn sleutelbos, mijn She-Alert.
Zonder aarzelen trok ik aan het koord.
Het geluid was zó hard dat ik zelf even schrok.
Hij stopte. Keek om zich heen.
En toen liep hij snel weg.
Wat betekent de She-Alert nu voor jou?
Jacie-Lyn:
Sindsdien draag ik hem elke dag, aan mijn sleutels, aan mijn tas, soms in mijn jaszak.
Niet uit angst, maar omdat het me rust geeft.
Het is een klein apparaatje, maar het maakt een wereld van verschil.
Ik zorg elke dag voor anderen, maar dankzij de She-Alert herinner ik mezelf eraan dat ik óók voor mezelf mag zorgen.
Veiligheid is geen luxe — het is zelfliefde.
